Ks. Jerzy Hajduga, Odpocząć od cudu, Warszawa 2015
Z licznych tomików Księdza Jerzego Hajdugi najbardziej lubię właśnie ten - skromny, z prostymi grafikami Marii Kuczary, otulonymi w przejmującą biel. Autor pisze o ludzkim godzeniu się z chorobami i dźwiganiu krzyża, o potrzebie odpoczynku od oczekiwania na cud, odpoczynku przy Bogu, który chroni od popadania we frustrację. Domowe ściany, krzesła, stoły, drzwi przypominają o nieuchronności przemijania. Kruchość ludzkiego życia łączy się z jego wartością, siłą wsparcia i bliskości, jak w wierszu To dziecko jest moim mężem:
(...)
jesteś mi blisko
palcem
łyżeczką
jesteś mi blisko
palcem
łyżeczką
wycierasz kąty
kąciki
ust (s. 39).
ust (s. 39).
Poeta wydał już sporo tomików, które przypadną do gustu zwłaszcza miłośnikom wierszy krótkich, skondensowanych.

