Viktor E. Frankl, Człowiek w poszukiwaniu sensu. Głos nadziei z otchłani Holokaustu, przeł. Aleksandra Wolnicka, Warszawa 2009
Książka dzieli się na trzy części. Pierwsza dotyczy przeżyć autora w obozie koncentracyjnym. Druga zarysowuje podstawy logoterapii. Trzecia to postscriptum z 1984 r. pt. Obrona tragicznego optymizmu.
To lektura wnosząca nadzieję "pomimo"...
O woli przeżycia i czasie, gdy przetrwanie jest jedynym celem życia.
O obozowej rzeczywistości, gorszej niż najbardziej koszmarny sen.
O różnych etapach psychicznych reakcji na zło i cierpienie.
O ucieczce od "potwornej rzeczywistości w bogactwo wewnętrznych wartości i duchową wolność" (s. 67).
O samotności.
O godnym znoszeniu cierpienia.
O kontemplowaniu noszonego w sercu obrazu najdroższej osoby.
O wdzięczności za wszelkie najdrobniejsze zrządzenia losu wnoszące nadzieję.
O sensie ludzkiej egzystencji:
"To, że jako istoty ludzkie jesteśmy wyjątkowi i jedyni w swoim rodzaju, wyróżnia nas spośród innych, nadaje sens naszej egzystencji i wpływaj w jednakowy sposób zarówno na naszą pracę twórczą, jak i na naszą zdolność do miłości. Kiedy uświadomimy sobie, że nie da się zastąpić jednego człowieka drugim, rola odpowiedzialności, jaką ponosimy za własne życie i jego podtrzymywanie, ukaże nam się w całej swej wielkości" (s. 128)
O reakcjach psychiki i organizmu więźniów na wyzwolenie.
O odzyskaniu wolności i wierze w wysłuchane przez Boga wołanie.
O egzystencjalnej pustce.
O "błędnym kole" schematów psychologicznych.
O logoterapii, która dostrzega w odpowiedzialności istotę ludzkiej egzystencji.
O zadaniu logoterapeuty, które "bliższe jest zadaniu okulisty niż malarza". O tym dlaczego - więcej na s. 166 (w tym wydaniu).
O trzech sposobach odkrywania sensu życia. Aby je poznać, zajrzyjcie na s. 167 :)
Polecam Każdemu :)
A więcej o logoterapii pisze Victor E. Frankl w książce Bóg ukryty. W poszukiwaniu ostatecznego sensu, z przedmową Claudii Hammond i posłowiem Alexandra Batthyany'ego, przeł. Aleksandra Wolnicka, Warszawa 2019.
